การปฏิบัติธรรม
โดย "พระอาจารย์อิสระมุนี"
การปฏิบัติ”ภาวนา”ภาษาจิต หมายถึง”การเพ่งคิด”วินิจฉัยให้”รู้เหตุ-รู้ผล”ค้นอยู่ใน“จิต”ของใครของมันทุกวันคืนแรกต้อง”หยุดความคิด”ตั้งจิตมั่นไม่ปรุงปั้น”ความอยาก”ยากก็ฝืน เมื่อ”จิตหยุด”สงบ”ได้ใจจักฟื้นสู่”ความตื่น”บริสุทธิ์วิมุตตี
จิตย่อมมี”ความเข้าใจ”ในธรรมชาติจนสามารถ”ปล่อยวาง”ทุกอย่างที่มาสัมผัสรัดรึงซึ่งกายี เพราะ”จิตมีปัญญา”ชัด จึง”ตัด”พลันไม่ต้อง”ติดในรูปแบบ”ปฏิบัติไม่ต้อง”วัดขั้นญาณ”วิมานฝันไม่ต้อง”หนีโลก”ไปที่ไหนกันอยู่กับมันแต่”ไม่ติด”ในจิตใจนี่คือการปฏิบัติ”ภาวนา”
ที่ไม่เคยดีกว่าวิธีไหนไม่ดีกว่าก็ยิ่งดีกว่าดีใดเพราะจะได้”ไม่แบกหนัก”ดีนักเอย